قبربي نشان

السلام علیک یا فاطمه الزهرا (سلام الله عليها)،سلام برقبربی نشان و غريبت،سلام به کبوترهای بقیعت

دهه ي فجر انقلاب اسلامي برهمه ي ايرانيان ومسلمانان جهان وشما دوستان عزيز مبارك باد

اللهم عجل لوليك الفرج

اللهم الرزقنا التوفيق الشهاده في سبيلك

يا صاحب الزمان عج الله تعالي فرجه الشريف

التماس دعا

بسم الله الرحمن الرحيم

سلام دوستان

فرا رسيدن ماه ربيع الاول كه به دليل ميلاد پيامبرعظيم الشان بهترين ماه سال است را به شما و همه ي مسلمانان جهان تبريك عرض مي‌نمايم.

يكي از دوستان در قسمت نظرات فرمودند چرا وبلاگ رابا نام قبر بي نشان نامگذاري كردم؟

 قبل از ابنكه وبلاگ را بسازم مقداري در مورد زندگي نامه حضرت زهراسلام الله عليها مطالعه كرده بودم با خود فكر ميكردم

چقدر غربت ،

چقدر مظلوميت ...

با اهل بيت ، با امامان ما شيعيان چه رفتارهايي كردند...با خود مي گفتم ما كه شيعه هستيم ما كه دوستدار اهل بيتيم چقدر به ياد امام زمانمان هستيم!

امام زمان تك وتنها وغريبانه هزار واندي سال در بيابان ها خيمه زده و هميشه به ياد ما شيعيان هست وبراي ما اشك مي ريزد ودعا مي كند... ما چطور ؟!

اين شد كه تصميم گرفتم وبلاگي بسازم مرتبط با حضرت زهرا سلام الله علیها وامام عصر عج الله تعالی فرجه الشریف

من نويسنده وبلاگ فقط دوستدار اهل بيتم وهيچ ادعايي ندارم

ولي دوستدار اهل بيت بودن كافي نيست بايستي مطالعه كرد فكر كرد وزمينه ظهور آقا امام زمان را فراهم كرد

وفقط براي اينكه آقا امام زمان به من هم به عنوان يكي از سربازان خود نگاه كند وتوفيق دهد تا در ركاب آقا امام زمان باشم وخدمتي براي تعجيل در فرج انجام دهم  ، وبلاگ را با اين نام طراحي كردم

واميدوارم سوء تفاهمي براي دوستان پيش نيايد! و خدايي نكرده جسارتي نكرده باشم

حضرت زهرا اسوه خلقت است ومادر همه خوبي هاست وشفيع روز جزا ست. وانتهاي غربتش قبربي نشان اوست كه اين غربت وصف شدني نيست.

با اميد به اينكه آقا امام زمان بيايدو انتقام سيلي مادر غريبش را بگيريم.

اللهم الرزقنا توفيق الشهادة في سبيلك

از دوستان عزيز خواهشمندم وخوشحال ميشوم تا نظرات وپيشنهادات خود را در رابطه با نام وبلاگ در قسمت نظرات بنويسند

و اگر نام وبلاگ خدايي نكرده از لحاظ شرعي و يا عرفي جايز نيست

حتما تذكر دهيد. تشكر از لطف شما

اللهم عجل لوليك الفرج

بسم الله الرحمن الرحيم

شهادت شمس الشموس، امام رئوف ،شاه خراسان بر همه شيعيان تسليت وتعزیت باد

عزیزا خدایت اگر داد تمکین / برو طوس پابوس شاه سلاطین

بگو با تضرّع به آهنگ شیرین:

سلام على آل طه و یاسین / سلام على آل خیر النبیّین

ألـلّـهُـمَّ صَـلِّ عَـلَی عَـلِیِّ بـنِ مـُوسَی الـرِّضَـا الـمُرتـَضَی الإمـَامِ الـتـَّقِیِّ الـنـَّقِیِّ

وَ حـُجَّـتِکَ عَـلَی مـَن فـَوقَ الأرضِ وَ مَـن تـَحتَ الـثّـَری

الـصِّـدّیقِ الشَّـهیدِ صَـلَوةً کـَثیرَةً تآمَّـةً زاکـِیَةً مُـتَواصِلَةً مُـتَواتِرَةً مـُتَرادِفَةً

کـَأفـضَلِ مَا صَـلَّیتَ عَـلَی أحـَدٍ مـِن اَولـِیائِکَ.

تقبل الله

اللهم عجل لوليك الفرج

 

یا علی مدد

التماس دعا         اللهم عجل لولیک الفرج   

نگاه غربت

از کلام شما نوشتن سخت

از پیام شما نوشتن سخت

از قیام شما نوشتن سخت

از مرام شما نوشتن سخت

از کلامی که متن قرآن است

از پیامی که اوج ایمان است 

از قیامی که مرگ طوفان شد

از مرامی که اوج عرفان است 

یادگارت چقدر آقا بود

چهره اش مثل ماه زیبا بود

فرق بشکسته ، پهلویی پرپر

نوه ی مرتضی و زهرا بود

حرفی از عهدی از ازل می زد

حرف اهلی من العسل می زد

هو زنان یا علی علی گویان

حرف شمشیری از جمل می زد

لحظه لحظه نگاهتان غربت

هم نشین و پناهتان غربت

عمق چشمت همیشه دلتنگی

سهم روی چو ماهتان غربت

خطبه هایت همیشه طوفان بود

درد غربت برایت آسان بود

یادی از کوچه ی بنی هاشم

سهم چشمت همیشه باران بود

سهم چشمی که شاهد غم بود

شاهد کوچه های ماتم بود

شاهد چادری پر از خاک و

دستِ بر پهلو و قدی خم بود

پاره پاره دل ولی الله

گریه گریه نگاه ثار الله

لخته های جگر میان تشت

زینب و اشک چشم و سوز و آه

گفتی آن لحظه های پایانی

با نگاهی حزین و بارانی

زینبم عصر واقعه تنها

بین یک دسته گرگ مهمانی

"تشنه" تشنه ، خمیده از ماتم

می شوی غمگسار اهل حرم

بسته ی دست بی حیائی ها

بی کس و بی معین و بی محرم

منبع:http://www.habibalbakin.blogfa.com/

يا صاحب الزمان

عجل علي ظهورك

محل تولد حضرت محمد صلي الله عليه وآله

غارحرا

مرقد مطهر رسول الله

مرقد مطهر حضرت محمد صلي الله عليه وآله

مسجد النبي

اين روز ها وشبها بر حضرت زهرا چه مي گذرد...

پرسش :
چگونه ممكن است كه مي گويند كسي صداي زهرا (س) را نمي شنيده است اما گريه آن حضرت را در رحلت پيامبر همسايه ها مي شنيدند؟
 

پاسخ :
حضرت زهرا(س) با توجه به انتسابشان به نبي اكرم ـ صلّي الله عليه و آله ـ داراي موقعيتي بس عظيم و حساس بوده اند كه مورد مراجعه اقشار مختلف مردم قرار مي گرفته اند لذا نمي توان تصور نمود كه ايشان فردي محبوس و منزوي بوده اند به حدي كه هيچ كس صداي ايشان را نشنيده باشد. اكنون مواردي را در اين موضوع مي آوريم.

«1. آن حضرت در جنگ احد همراه با زنان مدينه به منطقه جنگي رفته و بعد از جنگ به مداواي رسول خدا ـ صلّي الله عليه و آله ـ و حضرت علي ـ عليه السّلام ـ كه جراحاتي برداشته بودند. پرداختند.

2. بعد از جنگ احد، آن حضرت به زيارت شهداي جنگ مي رفت.

3. بعد از اينكه غوغاي سقيفه به راه افتاد، عمر با عده اي به درخانه آن حضرت آمد و فرياد مي كشيد كه بيرون بيائيد حضرت زهرا به پشت در حجره آمدند و عمر را ديدند كه آتش در دست دارد پس فرمود: عمر ـ مگر از خدا نمي ترسي چه شده است؟ عمر گفت: بايد علي و بني هاشم بيايند و با خليفة رسول خدا بيعت كنند. و ايشان گفتند: خليفه كيست؟ خليفه رسول اكنون در كنار پيكر اوست عمر گفت: ابوبكر پيشواي مسلمين است مردم با او بيعت كرده اند شما نيز بايد بيعت كنيد و گرنه خانه را به آتش مي كشم. حضرت فرمود: آيا خانه ما را به آتش مي كشي و او گفت آري.

4. ده روز بعد از حلت پيامبر اكرم ـ صلّي الله عليه و آله ـ فاطمه (س) براي اعتراض به مصادره فدك نزد ابوبكر رفته و با او به گفتگو و بحث پرداختند. اين كار دوبار صورت گرفت.

7. همچنين بعد از رحلت پيامبر و غصب خلافت مسلمين توسط نااهلان، حضرت فاطمه(س) به مسجد رفتند و در حاليكه مسجد مملو از مرد و زن بود. در پشت پرده اي خطبه اي ايراد فرمود كه معروف است.

8. زماني كه آن حضرت بعد از قضيه آتش زدن در خانه، در بستر مريضي بودند. عمر و ابوبكر به عيادتشان رفتند. چون آنها وارد شدند و نشستند. حضرت صورتشان را از آنها برگرداند و فرمود آيا شنيده ايد كه پدرم فرمود رضاي فاطمه رضاي من است و خشم او خشم من، هركه او را بيازارد مرا آزرده است و هر كه او را دوست بدارد مرا دوست داشته است.»[1]

9. جابر مي گويد روزي همراه رسول اكرم ـ صلّي الله عليه و آله ـ به در خانه فاطمه (س) رفتيم، پيامبر اكرم اذن طلبيد و وارد شديم، ديدم چهرة زهرا آنچنان زرد بود كه مانند شكم ملخ مينمود.[2]

10. روزي سلمان خدمت آن حضرت بود، حضرت زهرا دعاي نور را به او تعليم فرمود و گفتند اگر مي خواهي هرگز ترا تب نگيرد بر اين دعا مداومت كن.[3]

از سويي ديگر آنچه كه از طرف شارع مقدس مورد نهي قرار گرفته است و از زنان خواسته شده از آن بپرهزيند. لذا به زنان دستور مي دهد: «فلا تخضعن بالقول فيطمع الذي في قلبه مرض»[4] در حرف زدن صدا را نازك و مهيج نكنندكه موجب طمع بيماردلان گردد. و مفهوم آيه اين است كه اگر در سخن ناز و كرشمه نباشد جايز است يعني خود آيه دليل بر جواز سخن گفتن با مرد نامحرم است.[5] بر همين اساس است كه فقهاي عظيم الشأن چنين فتوا داده اند كه شنيدن صداي زن در صورتي كه تلذذ و ريبه نباشد جايز است. البته ماداميكه ضرورت نباشد ترك آن بهتر است و بر زن حرام است كه بخواهد صوت خود را نازك و مهيج گرداند.[6] مطلب قابل توجه ديگر اين است كه گريه در فراق عزيزان خود جايگاه خاصي دارد و از استثنائي برخوردار است. آن چنانكه روايت است

 روزي يك زن به دنبال جنازه يكي از خويشان خود مي رفت و بي تابي مي كرد. عمر به او نهيب زد كه برگردد اما رسول خدا ـ صلّي الله عليه و آله ـ فرمود: او را به حال خود بگذار دلش داغدار است و چشم گريان و عهد(ش به مرده) نزديك.[7] و نيز امام باقر ـ عليه السّلام ـ فرموده اند: انما تحتاج المرأه في الماتم الي النوح لتسيلَ دمعها: زن در ماتم نياز به نوحه و شيون دارد تا اشك هايش را بريزيد.[8]

چون اين عمل از بار سنگين آلام او مي كاهد توجه به اين نكته هم ضروري است، گريه حضرت زهرا در مصيبتي بوده است كه بزرگتر از آن مصيبتي نبوده و عظمت آن آسمانيان را به شيون آورده بود.

 امام باقر ـ عليه السّلام ـ در جايي ديگر مي فرمايد، حديث: اگر مصيبتي بر خودت يا مالت يا فرزندت پيش آمد، مصيبت رحلت پيامبر خدا را بياد آر، همانا خلائق مصيبتي (عظيم تر) از آن هيچوقت نديده اند.[9]

 اما نكته مهمتر از همه اينكه، حضرات چهارده معصوم كه از از هرگونه خطا و عيبي منزه هستند، الگوي تمامي رفتارهاي ما مي باشند و ما بايد اعمال خود را با اعمال و فرمايشات آنها بسنجيم و حضرت زهرا نيز از جمله معصومين هستند كه بايد به ايشان اقتدا نمود. از اين روست كه فقهاي عظام وقتي مي خواهند به جايز بودن گريه بر مرده فتوا بدهند از جمله دلايلي كه براي آن مي آورند گرية حضرت زهرا در رحلت پيامبر اكرم ـ صلّي الله عليه و آله ـ مي باشد.[10]

 يا علي مدد

كي شود تا انتقام سيلي زهرا بگيريم

اللهم عجل لوليك الفرج

در پس پرده اگر رفت ولی در نظر است         پرده مائیم که او منتظر دیدار است

شهادت اوجی است که بر آن سقفی نیست و نگیرند سر راه شهید ،تا رسد بر در دوست که جز این راهی نیست ،هر که خواهنده اوست .

شهادت اصل است ؛ و همین اصل بگوید که چه میریم و بمانیم دو سر بخت به ماست ،که ما پیروزیم و نداریم شکست و خوش مرتبت ماست که شاهی داریم که کریم است چنین که خود حضرت دوست خونبهایی است گران بر شهیدی که فدای ره اوست

مانیم و نمانیم دو سر بخت به ماست

ما بر سر آنیم که بی یار نمانیم

چه زیباست تن غرق بخونی که خریدار بلاست  مست از جام ولاست و به این وصف عجین کربلاست و چو حریست که آزادی او فاتح دلهاست و نم ذکر حضورش بر دیدست  اگر مهر خریدست به بازار محبت دل جانسوز و  شیداست اگر عاشق پی سوز .

شهادت رزقی است که به هر بی سر و پایی ندهند و فقط راه خلوص است خلوص ،تو اگر طالب فیضی و شهادت طلبی ؛که به خود می گویم رتبه اول عشق ،همین است که گفتست رسول صل الله علیه وآله :

" اخلص الله اربعین یوما فجر الله ینابیع الحکمه من قلبه علی لسانه ".

 بسم الله الرحمن الرحيم

سلام بر انوار آسماني كه وجود مقدس هر كدامشان تشعشعی از نور خداست و وصف ناشدنيست...

 اربعین آمد و اشکم ز بصر می‌آید / گوییا زینب محزون ز سفر می‌آید

  باز در کرب و بلا شیون و شینی برپاست / کز اسیران ره شام خبر می‌آید . . .

مصیبت اربعین

سلام ای نازنین آلاله های سرخ زهرایی
که بشکفتید روی نیزه ها در اوج زیبایی

آفتاب: اینک قریب چهل روز از غروب غم فزای شهادت شقایق‌ها می‌گذرد؛ و اینک از صدای نحص شلاق خزان بر پیكر آلاله‌ها، اربعینی می‌گذرد و اسارت، سیلی، غربت، فریاد و بیدارگری سهم حاملان پیغام قاصدک های عترت و عظمت شد.

از آن روز تا امروز چهل روز در سوگ ابرمردی نشستیم كه حیات اسلام مدیون رگ‌های پاره پاره اوست. قصه سر و نیزه، قصه لب‌های خونین و قرآن، قصه سیلی و صورت گلگون كودک غمگین و تمام حقیقت هایی كه هر سال از پرده چشمان ما می گذرد را شنیده ایم.

اربعینی با دختر كوچک حسین (ع) مهر را در آغوش گرفتیم، ناله زدیم، درد دل‌ها گفتیم و شكوه‌ها روانه كردیم. اربعینی از عمق جان، فریاد یا حسین كشیدیم، بر سینه زدیم و خنده را حرام كردیم.

کربلا؛ این خارستان خشک و بی‌آب، دریای انسانیت و کمال است، اقیانوس بی کرانه‌ای است که در آن گوهر همه عظمت‌ها و خوبی‌ها به رنگ مظلومیت، یافتنی است؛ اما غواص قهار می‌طلبد. و هر کدام به فراخور حالمان از کربلا، محرم، عاشورا و اربعین، برداشتی داریم و بر اساس آن قضاوتی ....

در زیارت اربعین پیرامون فلسفه آن آمده است: و بذل مهجته فیک لیستنقذ عبادک عن الجهاله وحیره‌الظلاله: امام حسین علیه السلام خون قلبش را به آستان الهی هدیه داد تا بندگان را از ظلمت جهل و نادانی و حیرت گمراهی رهایی بخشد.

و شیعه همیشه و در تمامى روزهاى سوگوارى حضرت سیدالشهداء علیه ‌السلام و از آن جمله روز اربعین آن حضرت، در زیارت و اقامه ماتم و عزادارى كوتاهى نكرده و از اینجاست كه امام حسن عسكرى ‏علیه‏‌السلام زیارت اربعین را از علایم ایمان شمرده است.

آرى، تنها زیارت اربعین سیدالشهداء علیه‏ السلام است كه مؤمن خالص را از دیگران تمیز مى‏دهد، و دوستان اهل بیت‏ علیهم‏ السلام را از غیر آنان جدا مى ‌كند. و مؤمن واقعى كسى است كه نگذارد آثار نهضت‏ حسین ‏علیه‏ السلام فراموش شود و در قدردانى و شركت در هدف آن حضرت كوتاهى نورزد.

پیروان و دوستان امام حسین ‏علیه‏ السلام امیدوارند تا از این طریق مشمول این حدیث نبوى شوند كه جابر بن عبدالله انصارى - از صحابه رسول خداصلى الله علیه و آله و سلم و نخستین زائر قبر حضرت ابا‏‌عبدالله در اولین اربعین سیدالشهداء روایت كرده است: «كسى كه قومى را دوست دارد با آنها محشور مى ‌شود و كسى كه عمل قومى را دوست دارد با ایشان شریک مى‌‏باشد».

دل‌هایمان بی‌تاب سالار شهیدان، و چشمانمان بر مظلومانه ترین شهادت تاریخ همواره درخشان و بارانی باد.

اجرک الله یا صاحب الزمان 

اللهم عجل لولیک الفرج

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً

خدمات وبلاگ نویسان جوان